Miernictwo techniki świetlnej - wykład


Przykłady "pytań" testowych

 

1. Część miernictwa techniki świetlnej w której mierzy się: strumień świetlny, światłość, luminancje oraz natężenie oświetlenia nazywa się:

   a) spektrofotometrią,

   b) fotometrią ogólną,

   c) kolorymetrią.


 

2. Do źródeł o promieniowaniu nieznacznie różniącym się od promieniowania ciała doskonale czarnego można zaliczyć:

   a) lampy żarowe,

   b) lampy rtęciowe,

   c) diody elektroluminescencyjne.


 

3. Porównanie jaskrawości dwóch powierzchni wprowadzonych w pole widzenia jest charakterystyczne dla metody:

   a) fizykalnej,

   b) wizualnej,

   c) fotograficznej.


 

4. Termin "starzenie" w odniesieniu do fotometrów oznacza:

   a) czasową, odwracalną zmianę jego czułości,

   b) nieodwracalną zmianę jego czułości,

   c) powstawanie błędów wynikających ze zmiany zakresów pomiarowych.


 

5. Ze względu na dokładność fotometrem o najwyższej dokładności jest fotometr:

   a) klasy A,

   b) klasy B,

   c) klasy L.


 

6. Podstawową wielkością fotometryczną cechującą materiały samoświecące, jak i świecące światłem odbitym jest:

   a) strumień świetlny,

   b) luminancja,

   c) natężenie oświetlenia.


 

7. Krzywa, której każdy punkt reprezentuje identyczną wartość natężenia oświetlenia na płaszczyźnie to:

   a) izoluksa,

   b) izokandela,

   c) wykres światłości.


 

8. W technice świetlnej użycie wzorca nie jest wymagane przy pomiarach:

   a) natężenia oświetlenia,

   b) światłości,

   c) strumienia świetlnego.


 

9. W fotometrii metodą powodującą aselektywne osłabienie intensywności promieniowania jest:

   a) zastosowanie filtrów szarych,

   b) zastosowanie prawa odległości,

   c) obniżenie wartości napięcia zasilającego źródło.


 

10. Korekcja przestrzenna ogniw fotoelektrycznych wynika z powodu:

   a) niedopasowania rozkładu widmowego ogniwa do czułości widmowej oka,

   b) braku traktowania promieniowania padającego z innego kierunku niż prostopadły zgodnie z funkcją kosinusa kąta padania

   c) braku liniowości wskazań.


 

11. Przy pomiarach strumienia świetlnego źródeł różniących się kształtem i wymiarami:

   a) należy do kuli (lumenomierza przestrzennego) wprowadzić dodatkowe źródło wzorcowe,

   b) przeprowadzić dodatkowe pomiary z wykorzystaniem żarówki pomocniczej,

   c) zadbać aby detektor fotoelektryczny miał krzywą czułości widmowej równą krzywej czułości oka ludzkiego.


 

12. W odniesieniu do opraw oświetleniowych, które promieniują w stosunkowo wąskim obszarze kąta przestrzennego, najczęściej ma zastosowanie:

   a) metoda fotometru ramiennego,

   b) metoda goniofotometru,

   c) metoda ekranu pomiarowego.


 

13. Materiały przeświecalne:

   a) przepuszczają strumień świetlny w sposób kierunkowy,

   b) nie przepuszczają strumienia świetlnego,

   c) przepuszczają strumień świetlny głównie w sposób rozproszony.


 

14. Najpopularniejszą formą orientacji przestrzeni wokół opraw oświetleniowych jest:

   a) system A- a,

   b) system B- b,

   c) system C-g.


 

15. Pomiary współczynników odbicia i przepuszczania opierają się na:

   a) pomiarach strumienia świetlnego,

   b) pomiarach luminancji,

   c) pomiarach światłości.